Hakketen bildiğin, yıllardır blog yazmak istiyorum. Lakin kimilerine göre koltuğunun altında pek çok karpuzu olan, ama bana sorsan bi boka konsantre olamayan, milyon işle aynı anda ilgilenen dağınık herifin tekiyim. 100 tane ayrı iş yapıp 100 tane ayrı hayatı yaşamak marifetse tam işte öyle bi tipim. Mutfakta aşçı, yatak odasında leopar, salonda centilmen hesabı da diil üstelik. Daha ziyade Doktor Çekil & Mr.Haaayt durumu. Bundan bilahare başka yazılarda bahsedicem. Yazarken niyetim "Ulen blogırcılar pek bi moda, yaziim ne eksiğim var, kitap neyin çıkartırım herkes kim olduğumu merak eder" düdüklüğü değil baştan söyliim, ama no offense dude, bunun için yazanlara saygım da sonsuz. Zira bissürü yerde yazıyorum zaten (uffff, zaten yazarım, tanıdık biriyim, bunlara ihtiyacım yok tribi) burda yazmak, buraya yazmak, kavanozun için açıp bağırıp geri kapatmak gibi. Tamamen rehabiliteyşın amaçlı yani bi nevi.
Bu giriş muhabbetini kısa keselim & önümüzdeki yazılarla geyiklerden geyiklere dalalım aynı hızla istiyorum. O yüzden ne dağınık, ne konsantre olamayan, ne eli işte gözü oynaşta bi adam olduğumu size daha iyi anlatabilmek için Tarantino abimizin Tarantulalaştığı bu fotoğrafla sizi başbaşa bırakmak istiyorum. Kendisi de aynen benim gibi "eli işte gözü oynaşta" bi kardeşimizdir, severiz bayılırız o aaaayrı. Ama iş yapış modeli aynı işte. O yüzden. Yarın öbür gün ara verip yazmazsam, ya da külliyen bırakırsam bu hikayeyi, elimde illa ki böyle bi iş var, koltuğumun altına yeni bi karpuz sıkıştırmaya çalışmaktayım demektir!
Şimdiden özrüm & kabahatim beyandaki gibidir:
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder